LUL’lers lopen eerste NL etappe van de Ultra Mega Toff

Zoals we gisteren al berichtten is de ultra-estafette, de UMT, Nederland binnengekomen. Vanuit Limburg kregen we het volgende verslag:

De mooiste etappe van de UMT loop
Goed nieuws! De eerste Nederlandse etappe van de UMT loop zit erop en was tegelijkertijd de mooiste, meest enthousiaste en charmantste aflevering van deze mega marathon estafetteloop. Deze loop die al is getrokken door Frankrijk, Italie, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland en afgelopen vrijdag de Nederlandse grens is overgekomen

De voorbereiding bestond uit het vinden van meer enthousiaste lopers en het vaststellen van de te lopen route. De enthousiastelingen die werden gevonden waren Hein Bodelier, Wilem Mutze, Henk Sipers en Jos Vrancken en het mooie van deze lopers (en van LUL-lers; LUL staat voor Limburgse Ultra Loper en ik denk wel van alle Ullers) is dat ze heel enthousiast zijn in het mee denken, organiseren en uitvoeren van een loop.

Na een telefoontje met Willem begon deze met veel enthousiasme en gemopper over het feit dat ik veel te laat was met het uitzetten van de route, de route in elkaar te flansen. Twee dagen later hebben we de route met de auto gereden, weer onder veel enthousiasme en gemopper dat hij hier echt geen tijd voor had. De route was een opeenvolging van fietsroutes door het mooie heuvelachtige Zuid-Limburgse land en we kregen bij aanvang van de start een geplastificeerde kaart mee met een afstandentabel.

Hein, Jos en ondergetekende hadden een gezamenlijk plan van aanpak in het inlichten van dagblad en pers wat ertoe heeft geleid dat het eerste stuk nog steeds moet worden geschreven en gefilmd. Het is toch vreemd dat een zo breed beoefende sport als lopen en dan heb ik het niet over ultralopen niet zo gemakkelijk aandacht krijgt. Een marathon estafette loop van deze allure is toch boeiend nieuws.

Het meedenken over de loop met al deze enthousiastelingen vond ook vorm in de hoge mate van mailverkeer met de lopers die de etappe van te voren en erna liepen. Mijn mail heeft tweemaal aangegeven dat hij vol was. Volgende keer stel ik voor om dit weer op de ouderwetse telefonische wijze te doen.

Het uitvoeren van de loop gebeurde met verve. Op het drielandenpunt in Vaals hadden de enthousiastelingen zich verzameld in afwachting van de laatste Duitse lopers. Markus, Tobias en Heinrich kwamen uit Aken gelopen en met een ontzettende smile op het gezicht en het vlaggetje hand aan hand werd de champagne door onze Duitse vrienden en harde Akener koekjes uitgehaald. Na het toosten en vele foto’s die werden gemaakt, het leek wel een Duits-Nederlandse top, werd gestart met de eerste Nederlandse etappe.

Na 300 meter liepen we al verkeerd (misschien had Willem toch wat veel champagne genuttigd) en glijend/lopend vanaf het hoogste punt van Nederland kwamen we aan bij het eerste rustpunt op 4 km. Monique, onze charmante begeleidster, stond daar klaar met bananen, rozijnen, stroopwafels, rijstepapjes, allerhande zoute en zoete koekjes, diverse dranken, crème brulee en overgebleven paaseieren. De route was heuveltje op heuveltje af en was zeker Limburgs allerzwaarste. Kleine dorpjes trokken ons voorbij en zo liepen Jos, Hein, Willem, Henk en ondergetekende gebroederlijk de etappe. Aangekomen bij rustpunt 4, de Alfa brouwerij, toosten ze op de geweldige prestatie die ze waren aan het leveren en gebroederlijk trokken ze verder door het Limburgse land. In de laatste km werd er nog een bloemetje gehaald voor onze charmante begeleidster, waarna het zaak was om aan voldoende km te komen. Voor de UMT dienen dit er 43 te zijn. Op de atletiekbaan aangekomen bleek dit volgens de GPS van Willem 41,5 te zijn en die van Henk 42,2 (we hebben toch dezelfde etappe gelopen) wat ertoe leiden dat de een rondje meer wilde lopen dan de ander. Gezamenlijk hebben ze toen deze laatste rondjes gelopen en na een uitgebreide fotorapportage met de jeugdige talenten van Unitas (die hun kleedlokalen ter beschikking stelden voor de vermoeide lopers) werd het vlaggetje overhandigd aan de volgende LUL-lers (Henk Geilen en Bob Stultiens). Onder het genot van Limburgse vlaai werden deze heldhaftigen uitgezwaaid (het was de hele dag schitterend weer geweest en op het moment dat ze vertrokken brak het noodweer los en begon het donker te worden).

Henk, Hein, Jos, Willem en de organisatie van de UMT loop bedankt en lopers van de vervolgetappes geniet ervan.

Roger Kempinski

Foto’s zijn te vinden op de site van Henk Sipers

Meer info over de UMT, kijk hier