De Borlées: Misschien heeft de scheiding ervoor gezorgd dat we sneller groot zijn geworden

Olivia was acht, de tweeling Jonathan en Kevin Borlée zes, toen de ingrijpendste gebeurtenis in hun leven plaatsvond: de scheiding van hun ouders. Zij kozen voor papa, mama bouwde een nieuw leven op op het eiland Réunion. Maar ze zijn hun moeder niet vergeten, en omgekeerd. Edith Demartelaere (45): ‘Natuurlijk zal ik fier op hen zijn als ze vanavond een medaille pakken. Maar dat moet niet per se. Ik zal altijd fier zijn.’

De top van de heuvel Montjuich biedt een adembenemend uitzicht op Barcelona-centrum, zeker wanneer de avond valt en duizenden lichtjes de stad doen fonkelen. De muziek schalt luid in een openluchtbar, de Spanjaarden ratelen hard en Edith Demartelaere geniet op het terras. Enkele honderden meters verder, in het imposante Estadio Olimpico, presteren haar eeneiige tweelingzonen verbluffend – vanavond doet Jonathan een gooi naar het goud op de 400 meter, en in een zeer goede dag kan ook Kevin op het podium eindigen.

Het doet Demartelaere deugd, zegt ze, dat ze haar twee zonen én haar dochter kan aanmoedigen. ‘Eigenlijk wilde ik vorig jaar al naar het WK in Berlijn komen, maar toen ik hoorde dat Jonathan moest afzeggen wegens een blessure, hoefde het voor mij niet meer. Alledrie of niemand.’

Olivia (24), Kevin (22) en Jonathan Borlée (22) waren acht en zes jaar, toen hun ouders besloten te scheiden. Toen Demartelaere in 2005 met haar tweede man verhuisde naar Réunion, een eiland in de Indische Oceaan, trokken Dylan (nu 17) en Alizia (19) met haar mee – inmiddels zijn beide kinderen weer in België. Olivia, Kevin en Jonathan bleven bij hun papa Jacques, hun coach.

Lees verder in Sportwereld.be