Uitgebreid interview met Peter Rietveld, winnaar van de 24u van Steenbergen

Hoe is je voorbereiding geweest?
Omdat ik in een voorbereiding zit van een “Transnorwayrun” ben ik vanaf maart meer gaan lopen en heb ik mede voor dit doel een event gedaan en 18 marathons in 20 dagen in een winkelcentrum op een loopband gelopen, waar ik geld ophaalde voor dit project waar een goed doel aan verbonden zit.

Hoe ziet een trainingsweek er voor jou globaal uit?
Tja, ik kan me voorstellen dat bij kortere afstanden je daar een antwoord op kan geven, maar bij ultra´s moet je echt pieken in je trainingen voor een wedstrijd. Normaal zal ik tussen de 60 en 100 km per week lopen als ik niet erg druk ben. Voor een ultra ga ik altijd iedere dag minstens een marathon lopen gedurende enkele weken. Vaak met een kinderwagen met mijn “kampeer” spullen erin en dan maar lopen van A naar B. B.v. van Parijs naar Amsterdam in 11 dagen voor de wereldkampioenschappen. Drie keer ben ik van de Zwitserse grens naar Wenen gelopen, 1165 km in 25 dagen en een keer van Vancouver naar Calgary.

Heb je dit jaar dingen anders aangepakt qua training/voeding/wedstrijdstrategie?
Op een loopband blijk je dus prima te kunnen trainen voor een wegparcours.
Mijn voornemen om niet te gaan zitten en wandelend te drinken en eten heb ik vol kunnen houden. Twee uitzonderingen, een keer een steentje in mijn schoen, toen moest ik wel even zitten en een biertje drink ik niet door een rietje dus effe stil staan (alcohol vrij natuurlijk)

Wat was je tactiek in de wedstrijd(tempo/eten/drinken ed.)?
Langzaam beginnen 10 km/uur en dat zo lang mogelijk vasthouden. Geen zout meer in mijn sportdrank want dan gaat dat te gauw tegenstaan en voor het eerst besloot ik steeds kleine hapjes te eten wat ik nooit gedaan heb.
Sportdrank ging me toch tegenstaan, maar ik had genoeg alternatieven, koffie, bier, thee, sap, water, cola en soep waar ik het zout beter in kwijt kon.
Ik ben niet meegegaan met ander lopers die er nog een schepje bovenop deden. Ik ben wel erg tevreden over het niet al te erg inzakken van de snelheid en maar een langere ronde toen dat steentje in mijn schoen zat.

Je liep 10km meer dan vorig jaar. Waar heb je winst geboekt in deze wedstrijd?
Ik wilde natuurlijk die 220 dit jaar, kreeg verkeerde informatie en dacht dat Jan Suikerbuik nog een eindsprint aan het maken was om mij in te halen, dus de laatste 20 km heb ik aangezet en had toen tijd over. Dus het volgende doel werd om de snelste Nederlander te worden op dit parcours. Jan Albert Lantink heeft eens 227 km gelopen en dus haalde ik 228. Tijd over en met mijn fantastisch twee begeleiders Irma Witte en Jan Dick Dekker hebben we het laatste rondje gewandeld om het te vieren.

Je zag er minder stuk uit dan vorig jaar, klopt dat?
Ja dat klopt. Ik heb heel erg mijn best gedaan om meer te drinken en nu ook te eten.
Vorig jaar kon ik al vrij gauw slecht drinken en al helemaal die sportdrank niet. Eten deed ik nooit want ik kan toch niet meer koolhydraten opnemen dan er in die sportdrank. Dus ik liep echt leeg en was thuis een week stuk.

Er waren veel uitvallers hoe kwam dat volgens jou?
Dat moet wel het weer geweest zijn. Er zijn voor iedere loper altijd wat problemen, maar waar we allemaal last van hadden was het weer. En niet eens dramatisch nat of koud, maar de hele atmosfeer. Als een maar een beetje zon is wordt je toch weer vrolijk

Heb jij momenten gehad waar je dacht aan uitstappen?
Ja, dagen van te voren al. Nee hoor gekheid, ik ben bloednerveus, maar misschien wel omdat het onvermijdelijke gaat gebeuren, want ik stap niet uit. Een keer in mijn leven ben ik uitgestapt…….en daar zo van geschrokken achteraf dat ik besloten heb dat NOOIT meer te doen.
Het moeilijkste moment was toen het avond werd, toch een beetje onprettig, ongezellig, eenzaam ook vanwege de uitvallers, kouder, de lange nacht in, geen publiek of omroeper.
Maar eigenlijk direct toen ik besefte dat het door het vallen van de nacht kwam, kon ik het van me af zette wetend dat het een uurtje later over zou zijn

Vrij vroeg in de wedstrijd vielen twee favorieten: Jan-Albert Lantink en Wim Bart Knol. Heeft dat jouw wedstrijd beïnvloed?
Absoluut! Ik vind het heel naar voor Wim Bart, die er veel aan liet liggen en ik gun Jan Albert alle goeds, een fantastische loper maar het blijft een wedstrijd.
Als ik zó vreselijk veel moet geven en al die tijd niet de beloning in het vooruitzicht heb van een podium plaats maakt dat het wel moeilijker en ga je dan toch misschien wat trager lopen of een kopje koffie zitten drinken. Er waren nog wel een paar goeie dus die podiumplaats was niet eens zeker.
Nadat bovenstaande afgevallen waren, kwam toch goud echt in het zicht als ik maar blijf bewegen in een goed tempo en dat was niet zo´n probleem. Dus hoe vervelend het ook voor de anderen,het gaf mij wel een motivatie om vast te houden aan mijn tempo

Hoe heb je de wedstrijd beleefd? Waar had je het moeilijk, wat vond je van de omstandigheden e.d.?
Een van de betere wedstrijden, goed op eten en drinken gedacht, goede variatie klaar gelegd en niet veel hoor, gewoon een paar dingetjes, maar anders had ik vrijwel niks mee. Moeilijk dus bij zonsondergang én toen ik dacht dat Jan Suikerbuik mij in wilde halen, dat kostte mij zoveel dat ik dusdanig ben gaan versnellen dat ik dat achter me kon laten.
Het parcours was veel beter. Paar bochtjes eruit. Geen stoepranden meer. Pad verbeterd. Ik hou niet van dat schelpenpad (steentje in mijn schoen)
Prettige atmosfeer en grappig dat zoveel mensen mij nu kennen, dat geeft wel een fijn gevoel als je je naam hoort roepen.

Je had nog 18 min om aan de laatste ronde te beginnen en de grens van 230km te beslechten. Wat is de rede dat je al stopte?
Ik wilde 220 km lopen, liep toen toch 228 om de snelste Nederlander te zijn op dit parcours en had uitgerekend dat ik die laatste ronde dat kon “vieren” met mijn twee begeleiders zonder op de tijd te hoeven letten. Toen wandelden we toch nog zo snel blijkbaar dat we 18 minuten over hadden, net iets te kort voor nog een wandeling met ze.
Achteraf nu denk je “ik had nog wel een rondje kunnen hardlopen”.
Maar echt: Dat afsluiten met mijn team door een rondje wandelen is veel en veel belangrijker dan een extra 2 km op mijn naam. Die twee hebben alweer 24 uur non stop een de kant gestaan, geen moment gemist, continue mij positief gemotiveerd, ik heb er geen woorden voor!! Dan is dat extra rondje echt niet belangrijker dan die twee keien, dit sluiten we samen af.

Wat betekent de tweede opeenvolgende titel voor je? Vind je belangrijk dat je de B-limiet gelopen hebt?
Mijn eerste reden die opkwam om weer naar Steenbergen te gaan was omdat ik goud had gewonnen alleen maar omdat Jan Albert toen niet meedeed. Dat wilde ik een volgende winnaar besparen, ofwel ik moest meedoen, zodat de volgende mij kon verslaan,. Dit heb ik ook besproken met Peter Suikerbuik, ik wilde de gouden medaille de volgende winnaar overhandigen. Wel leuk om hem dan toch te winnen en nu wel met Jan Albert in de race. Hij moet wel uitvallen hoor anders loopt hij mij eruit.
Ik loop graag een PR en dus moest ik boven de 218 km, dus is 220 een logische stap. De voordelen van B limiet ken ik niet, dus wel aardig, maar niet de reden.

Hoe overwin jij moeilijke momenten in ultralopen zoals in een 24uur?
Rondjes tellen en kleine doelen onderweg, steeds aan de volgende 5 rondjes denken en niet verder dan dat. Ook wel voorstellen dat je nog veel meer moet, dan valt het weer mee.

Volgende week is het WK/EK 24uur waar je ook mocht lopen, waarvoor heb je gekozen voor het NK?
Tijd, organisatie, geld, podiumplaats, slechte ervaring met Franse lopers, bekenden tegenkomen

Wat zijn je doelen voor het komende en volgend jaar?
Van de Noordkaap naar het zuidpuntje van Noorwegen, een Noors record lopen wat staat op 2600 km in 60 dagen, dit terugbrengen naar 40 dagen
Ik denk al jaren om minder te gaan ultra lopen omdat het zoveel tijd kost. Op een dag gaat dat gebeuren, wanneer weet ik nog niet, dat kan zomaar volgend jaar zijn.
Ik ben namelijk ook verzot op snelle korte wedstrijden en loop dat ook onder de eerste drie in mijn klasse, maar daar kom ik nauwelijks aan toe met al die lange afstanden.

Waar ligt voor jou de grens op de 24uur? Waar zijn verbeterpunten voor jou?
Ik wist niet dat ik 228 kon lopen. Ik zou nog beter willen eten, maar als dat eten en drinken goed gaat dan een beter parcours, 100% vlak, minder bochten en alsjeblieft warmer dan zie ik me wel over de 230 gaan, maar niet veel meer hoor.

Jan-Albert Lantink en jij zijn boven de 50 en winnen Nederlandse titels, hoe komt het dat er geen jongere ultralopers zijn die van jullie kunnen winnen?
Is de leeftijd een voordeel op de 24uur?
Absoluut, ultra lopen gebeurd heel veel tussen je oren en dan helpt leeftijd wel. Het is heel bijzonder om een jonger loper bij de beste te hebben, Wim Bart was een voorbeeld in 1995 maar dat zijn echt de uitzonderingen

Hoe lang herstel heb je nodig en hoe herstel je de komende tijd van de inspanning?
Nu 18 uur na de wedstrijd voel ik me goed, 3 kilo lichter, stijve bovenbenen en alsof ik zand in mijn ogen heb.
Vandaag zal ik me een beetje bewegen en morgen een beetje lopen, dan ben ik over drie dagen weer redelijk hoop ik. Niet dat ik dan weer echt kan hardlopen maar dat ik in het dagelijkse leven er geen last meer van heb.

Tekst: Erwin van Diemen