André’s Kromme Rijn Marathon; een eerbetoon aan een geliefde loper

Toen hardloper André van de Vliert vorig jaar april in het paasweekend totaal onverwacht overleed op 39 jarige leeftijd was dat een schok voor vele hardlopers uit Nederland en ver daarbuiten. André was een bijzonder mens en een veelzijdig en getalenteerd sporter. Zijn overlijden betekende een groot gemis voor een schare lopers en vrienden waarmee hij intens kon genieten van het lopen. In de uitslagen van grote stadsmarathons zul je zijn naam niet veel tegen komen. Hij voelde veel meer voor kleinschalige natuurmarathons zoals Diever en Soest. De Hardloop4daagse Apeldoorn was ook een favoriet evenals de mooie trail-lopen in de Belgische Ardennen zoals Olne-Spa-Olne en La Bouillonnante.

Om de hardloper te eren bedachten zijn vrienden een bijzondere loop: André’s Kromme Rijn Marathon. Geen wedstrijd maar een Memorial Loop waarbij er in verschillende tempo groepen gelopen zou worden. Het “met elkaar” lopen stond voorop; het genieten van de prachtige natuur hoorde daar uiteraard bij. Op de deelnemerslijst vooraf gepubliceerd op internet stonden vele grote namen uit de ultrawereld zoals Henk Sipers, Erwin Borrias, Cees Verhagen, Jannet Lange en Henk Geilen maar laat je daardoor niet afschrikken. Ultralopers zijn vriendelijke mensen die genieten van het lopen maar ook graag een praatje maken. Op de lijst werden ook flink wat namen gemist; vooral mensen die vorig jaar na het overlijden van André zo hard hadden geroepen hoe goed ze hem wel niet kende.

De loop werd een hele bijzondere vanaf begin tot eind. De kantine van de Utrechtse atletiekbaan Maarschalkerwaard was beschikbaar gesteld en daarbinnen was het al direct een gezellige drukte ondanks de reden van deze loop. Om 10:00 startte de eerste groep olv Wilma Dierkx en Jean-Pierre Gendrault op een richtlijn tempo van 6.15/km. Een richtlijn voor ultralopers is geen must. Bij wedstrijden kan er op een bepaald tempo worden gelopen maar bij groepslopen zoals deze is het tempo van veel minder belang. Het parcours langs de rivier Kromme Rijn is een hele mooie en een ieder die hier nog nooit had gelopen begreep direct waarom André juist hier zo graag trainde. Men was echter ook blij; blij dat de sneeuw weg was want op het paadje langs de Kromme Rijn zou het met sneeuw en ijs geen pretje zijn om hier te lopen. Op 8km, 16km, 21km, 27km en 35km waren er de Verzorgingsposten voor de lopers waarbij er van alles in overvloed was; van gelletjes tot winegums en van cola tot sportdrank. Langs het parcours op verschillende punten ook familie en vrienden van André die de lopers aanmoedigden. Dat daarbij ook de kinderen van André stonden was voor vele een heel bijzonder moment.

De route van Utrecht langs de Kromme Rijn via Bunnik, Odijk en Werkhoven naar Cothen werd na 16km kort onderbroken. Vlakbij het Ooievaarsnest zal in de lente een bankje worden geplaatst; een Memorial Monument. Nu was er voor de lopers behalve de Verzorgingspost op 16km een heel speciaal Herdenkingsmoment. Trainster Ann Lens hield een toespraak en las een gedicht. Hierna was er de Minuut Stilte die erg bijzonder was. Nadat Inge (vrouw van André) en Jiske en Pelle (de kinderen) een bos bloemen hadden ontvangen en een applaus voor hun aanwezigheid gingen de lopers verder. Het werd nog steeds geen wedstrijd maar de groepen vielen wat uit elkaar. Iedereen liep zijn/haar eigen gewenste tempo en genoot van het prachtige stukje natuur. De winnaar van de Marathon? Geen idee, het was geen wedstrijd en is dus ook niet van belang om te vermelden. Bijzonder was dat het hardloopechtpaar David en Linda Major erbij waren evenals John Dawson; alledrie speciaal uit Engeland om bij deze bijzondere loop aanwezig te zijn.

Tekst: Bjorn Parée
Website: www.akrm.nl
Foto’s: Jannet Lange