29 January 2010

Simon Vroemen vrijgesproken: ‘Je kunt die vlek weg vegen maar je zult de strepen altijd blijven zien’ [update: reactie Atletiekunie + uitspraak.pdf]

Voormalig topatleet Simon Vroemen is door het Instituut voor Sportrechtspraak vrijgesproken van het gebruik van het anabole middel metandienon. De atleet, die het gebruik van dit middel altijd heeft ontkend, miste door de doping-verdenking de Olympische Spelen van Peking in 2008. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat een middel tegen astma het vals-positieve resultaat veroorzaakt heeft. Belangrijk hierbij is de bevestiging van de Dopingautoriteit, dat Vroemens urine monsters 5 dagen ongekoeld bewaard werden voor de analyse. De tuchtrechters oordeelden dat het laboratorium in Keulen de test van Vroemen niet positief had mogen verklaren, omdat de uitkomst niet door twee onafhankelijke wetenschappers was bevestigd. WADA regels schrijven dit voor, om te voorkomen dat laboratoria naar een positieve uitkomst toewerken tijdens de contra-expertise. Het B monster van Vroemen was in eerste instantie negatief, maar werd door handmatig aanpassen van de meetgegevens door een analist alsnog positief verklaard.

Recentelijk is Vroemen ook definitief vrijgesproken van het gebruik van een verboden infuus tijdens de Europese Kampioenschappen in Göteborg in 2006. Simon Vroemen is verheugd dat aan beide zaken nu een einde is gekomen. “Door de twee vrijspraken is mijn naam nu gezuiverd. Al mijn records heb ik schoon gelopen, door hard en slim te trainen. Topprestaties zonder doping zijn gelukkig nog altijd mogelijk. Ik verwacht dat de Atletiekunie mijn voorlopige schorsing met onmiddellijke ingang zal opheffen.”

Vroemen gaf al enige tijd aan dat hij het gevoel had dat zijn zaak er goed voor stond. Hij was dan ook niet echt verbaasd over deze vrijspraak. ‘We hadden een heel sterk verhaal ingeleverd. De tegenpartij had geen sterke argumentatie weten op te stellen.’ Het verhaal dat Vroemen inleverde werd opgesteld met de hulp van een zestal wetenschappers. ‘Klaas Faber heeft een grote rol gespeeld in deze zaak maar het echte bewijs is uiteindelijk in Leiden geleverd. Faber heeft laten zien dat de hoge pieken statistisch gezien niet van metandienon konden komen. Maar daarmee wisten we nog niet waar die pieken vandaan kwamen. Rob Vreeken van de universiteit van Leiden heeft aangetoond dat het astmamiddel dat ik gebruik hetzelfde afbraakproduct oplevert.’

Uiteindelijk blijkt het feit dat de urinestaal lange tijd ongekoeld bewaard is gebleven cruciaal in de bewijsvoering van Vroemen. ‘Als de urinestaal minder dan twee dagen ongekoeld bewaard was gebleven dan was er nooit een positieve uitslag geweest. Bovendien gebruiken ze in het laboratorium in Keulen een andere test dan in alle andere labs. En die test is nooit op specificiteit gevalideerd. Stel dat je een plank hebt met een gat en je duwt daar een appel doorheen. Alles wat daar vervolgens doorheen gaat is volgens het lab vervolgens een appel.’

Hij overweegt om deze kwestie aan te kaarten bij WADA en IAAF maar weet dat hij waarschijnlijk geen gehoor zal krijgen voor zijn relaas. ‘Het is een gesloten circuit.’ Maar vanuit een vertrouwelijke bron binnen het IOC heeft hij vernomen dat er meerdere gevallen zijn. ‘Ik heb gehoord dat er ongeveer twintig atleten positief zijn bevonden die hetzelfde astmamiddel gebruikten.’ Ook van de Dopingautoriteit verwacht hij weinig steun in deze. ´Herman Ram heeft eens in een interview gesteld dat hij zou opstappen als een sporter door toedoen van de Dopingautoriteit onterecht betrapt zou worden. Ik denk dat hij nu gewoon zal zeggen dat hij het niet eens is met de uitspraak.’

De positieve dopingtest leverde hem een schorsing op van de Atletiekunie. Maar Vroemen is er nog niet gerust op dat de schorsing nu van de baan is. ‘Rien van Haperen heeft mij verteld dat van hun zijde de schorsing opgeheven zal worden tenzij ze daarin overruled worden door de IAAF.’ Verwacht hij dat dit gaat gebeuren? ‘Je weet maar nooit….’ Van Haperen bevestigt deze lezing als hem gevraagd wordt of de ordemaatregel nu wordt opgeheven. ‘Ja, vrijspraak betekent in principe dat ook de schorsing ongedaan wordt gemaakt tenzij de Atletiekunie, Dopingautoriteit of de IAAF nog besluiten om in beroep te gaan.’ Van Haperen laat nog in het midden of zij deze stap zullen ondernemen. ‘De reden van de vrijspraak ligt nadrukkelijk bij het dopinglaboratorium dus een beroep van de Dopingautoriteit is in deze meer voor de hand liggend. De Atletiekunie wacht deze beslissing af.’

In tegenstelling tot Vroemen komt de vrijspraak voor de Atletiekunie tamelijk onverwacht. ‘De zaak loopt al sinds juni 2008 en we hebben gezien dat de discussie uiteindelijk vooral over procedures gaat. We hebben gezien dat de tuchtcommissie haar werk grondig doet. De uitkomst heeft in ons in zoverre verbaasd dat wij altijd vertrouwd hebben op de uitslagen van dopingtesten. Of ze nu positief of negatief waren, daar was eerder nooit twijfel over. Dat is een lastige kwestie omdat wij op basis van een positieve uitslag de verantwoordelijkheid hadden om aangifte te doen,’ stelt Van Haperen.

Met het mogelijk opheffen van de schorsing rijst onmiddellijk de vraag naar een hernieuwde come-back van Vroemen. Maar zelf veegt de voormalig Europees recordhouder deze optie resoluut van de baan. ‘Ik denk niet meer aan NK’s of EK’s. Ik zal altijd blijven lopen maar train niet meer dan 80km per week. Mijn doelen zijn dan ook veranderd. Ik wil nog wel eens graag de marathon van New York onder de 2:30 lopen.’

De vrijspraak opent de weg voor Vroemen om verhaal te halen bij de Dopingautoriteit en de Atletiekunie. Hij heeft door deze kwestie financiële en imago-schade opgelopen en overweegt dan ook om stappen te ondernemen. ‘Er zijn mensen die zeggen dat ik dat zeker moet gaan doen. Maar ik wil niet overkomen als een persoon die wild om zich heen gaat slaan. Als ik het doe, doe ik het weloverwogen. Ik zal eerst nog met een aantal mensen overleggen.’ Ook de Atletiekunie houdt over deze kwestie nog op de vlakte. ‘We hebben nog geen zicht hierop. Het is afwachten of wij een claim kunnen verwachten,’ laat Van Haperen weten.

Vroemen heeft aanzienlijke kosten gemaakt om deze zijn zaak hard te maken. Dit roept meteen de vraag op hoe sterk de positie van een atleet is die niet over deze middelen beschikt. Zou Khalid Choukoud ook vrijgesproken zijn als hij de financiële middelen had gehad om zijn zaak op eenzelfde manier als Vroemen aan te vechten? Van Haperen is echter van mening dat dit geen rol heeft gespeeld in deze zaak. ‘Ook Choukoud heeft juridische ondersteuning gehad. De tuchtcommissie bekijkt iedere zaak serieus. Deze zaak had niets met geld te maken. Als een atleet positief bevonden wordt dan moet hij bijstand zoeken. Die bijstand kunnen wij op dat moment niet bieden.’

Vroemen beseft dat deze vrijspraak niet betekent dat hij volledig gerehabiliteerd is. ‘Deze smet zal altijd zichtbaar blijven. Ik vergelijk het met het dragen van een zwarte jas waar je een grote witte vlek op krijgt. Je kunt die vlek weg vegen maar je zult de strepen altijd blijven zijn.’ Hij hoopt wel dat hij zijn verhaal nog een keer mag doen op televisie om het grote publiek te vertellen wat hem overkomen is. Wat hem vooral dwars zit is dat hij de Spelen heeft moeten missen door deze kwestie. ‘Als je nu terugkijkt had ik daar goed kunnen presteren. Maar er is ook het gezegde ‘Don’t cry over spilled milk.’ Als het mijn eerste Spelen waren geweest dan zou het veel erger zijn geweest.’

Vroemen heeft lang op deze uitspraak moeten wachten maar is blij dat de uitspraak nu bekend is. Niet alleen vanwege de strekking van de uitspraak maar ook omdat zijn vader dit nog heeft kunnen meemaken. ‘Mijn vader was erg betrokken bij de zaak. Als biochemicus heeft hij de zaak van zeer dichtbij gevolgd. Hij kende veel mensen en heeft geholpen met het leggen van contacten. Hij is al een hele tijd ziek en ik vind het vervelend dat hij de laatste twee jaar van zijn leven met deze zaak geconfronteerd werd. Hij is onlangs overgebracht naar het ziekenhuis en zal binnenkort naar alle waarschijnlijkheid overlijden dus ik ben erg blij dat hij deze uitspraak nog mee gekregen heeft.’

Hij heeft de uitspraak nog maar nauwelijks tot zich kunnen laten doordringen maar de voormalig steeple-loper overweegt het verhaal toe te vertrouwen aan het papier. Er zijn al een aantal journalisten geweest die mij benaderen om dit verhaal in boekvorm vast te leggen. Daar wil ik alleen aan meewerken wanneer het een interessant boek wordt. Niet vol met modder gooien. Over hardlopen.’ Vroemen schiet in de lach. ‘Ook een boek over de twee grootste hindernissen in mijn sportcarriere. Waar ik uiteindelijk overheen gesprongen ben, maar te weinig voor getraind had. Als ik het over kon doen had ik zeker in de eerste weken de pers anders te woord gestaan.’

Klik hier voor een pdf van de uitspraak.

Tekst: Vivian Ruijters


Wilmar

  • January 29th, 2010 om 10:37 am

WOW! Da’s nog ’s een ‘bombshell’, zoals ze dat hier zeggen. Felicitaties aan Simon lijken op zijn plaats. Al zijn er nu natuurlijk louter verliezers over in deze zaak/zaken.

Ga paar uur offline, jammer, want zou graag meten hoe lang het duurt voor de vaste gasten online komen. Zou Lourens Kluitenberg vinden ‘dat dit niet betekent dat Simon geen doping heeft gebruikt’? Zou Klaas Faber zich kunnen beperken to een enkel (welverdiend) ‘I told you so’? Intrigerende vragen ;-) ))


Don K

  • January 29th, 2010 om 10:48 am

Gefeliciteerd, Simon!


Mynko Peterink

  • January 29th, 2010 om 10:55 am

Simon gefeliciteerd

@Wilmar, dat dacht ik nou ook!!


Rene Nijkamp

  • January 29th, 2010 om 11:20 am

Simon gefeliciteerd, nu kun je het eindelijk afsluiten en weer mee doen aan
KNAU wedstrijden :D


Jerry Hamen

  • January 29th, 2010 om 11:21 am

haha nu gaat het losbarsten hoor.


Henk

  • January 29th, 2010 om 11:49 am

Simon, gefeliciteerd!

Onze sport is dus toch schoon …..

Maar lees even mee terug :

1. urine 5 dagen ongekoeld bewaard, dat kostte ook al de
carriere van Diane Modahl en bijna het faillisement van
de Britse atletiekbond (lees: “The Diane Modahl Story”),
m.a.w de labs leren dus niet van hun grove fouten.
2. De uitkomst niet door twee onafhankelijke wetenschappers
bevestigd, ondanks de “regels” van WADA, wordt nu de
accreditatie van het lab ook ingetrokken?
3. meetgegevens handmatig aangepast ???? ja, zo kunnen wij
het ook.

We mogen hooguit hopen dat dit knoei- en prutswerk van deze door ons betaalde en vertrouwde amateurs een uitzondering is, wie weet is dit het topje van de gerommel-ijsberg. Reden te meer om het werk van zowel de labs als van WADA kritisch te aanschouwen. Hoe wil je voorstander zijn van een schone sport door het zelf leveren vuil werk?


Sjors

  • January 29th, 2010 om 11:58 am

Proficiat Simon !


Lourens Kl

  • January 29th, 2010 om 11:59 am

Simon ook gefeliciteerd. Het lijkt me voor hem vooral prettig dat hij nu weer wedstrijden mag gaan lopen. En dat een lab knoeiwerk aflevert is natuurlijk een slechte zaak.

Dat betekent overigens niet dat ik geloof dat Simon op een ’schone’ manier zijn sport heeft beoefend. Dat heeft Wilmar goed gezien.


Wouter

  • January 29th, 2010 om 12:01 pm

….zo en nu mag de Atletiekunie alle gruzelementen van het grote uithangbord der vaderlandse atletiek dat Vroemen eens was, weer gaan lijmen… zonde zonde, eeuwig zonde geen OS, geen waardig afscheid…

Het had allemaal zo mooi kunnen zijn geweest. Je zal er maar als mens mee verder moeten, ook al zijn er relativerend ergere zaken, het blijft onbegrijpelijk prutswerk!

Simon, gefeliciteerd en wees trots op je vasthoudendheid en vastberadenheid. Die laatste verdienen bewondering, misschien wel nog meer dan voor je schitterende records en topprestaties.


Fynn

  • January 29th, 2010 om 12:23 pm

gefeliciteerd Simon!!!


Erwin R

  • January 29th, 2010 om 12:46 pm

Gefeliciteerd Simon.

Misschien 2012 Londen?


Peter O

  • January 29th, 2010 om 12:51 pm

van harte gefeliciteerd Simon. Heb nooit getwijfeld dat deze uitkomsten er zouden komen. Fijn dat het nu afgelopen is. En triest om te lezen dat die dopingjagers van die prutsers zijn die niet beseffen wat een leed ze aanrichten.


ronnie

  • January 29th, 2010 om 1:38 pm

Gefeliciteerd Simon! Ik heb de discussie vanaf de zijkant gevolgd en me vaak verbaasd over (en geërgerd aan) de toon waarop de discussie werd gevoerd. Ik heb op een gegeven moment ook getwijfeld aan je onschuld, omdat er zoveel “feiten” en “tegenstrijdigheden” aan het www werden toevertrouwd, maar ben blij voor je dat je vrij bent gesproken.

Succes met lopen de komende tijd, het zou leuk zijn je nog een keer een mooie marathon te zien lopen!


Frank Koopmans

  • January 29th, 2010 om 2:00 pm

Gefeliciteerd!


Weia

  • January 29th, 2010 om 3:38 pm

Ook de sport mag gefeliciteerd worden omdat er een chemisch nieuwigheidje is gevonden dankzij Simons achtergrond en contacten.


Jeroen Sengers

  • January 29th, 2010 om 4:06 pm

Gefeliciteerd Simon!!


jan van gestel

  • January 29th, 2010 om 5:54 pm

Gefeliciteerd Simon.
Fijn voor je vader


Marko

  • January 29th, 2010 om 6:43 pm

Gefeliciteerd Simon, ik heb veel aan je getwijfeld en ik ben dus blij dit nieuws te horen.


henri

  • January 29th, 2010 om 9:44 pm

gefeliciteer Simon, nooit getwijfeld aan je onschuld, jammer dat je hierdoor een olympische spelen heb moeten missen! Nooit zullen we weten wat je na die 8:12 had kunnen doen daar en dat is jammer


hugo kusters

  • January 29th, 2010 om 10:14 pm

geen moment heb ik ooit getwijfeld aan jouw onschuld simon. dit is nog maar weer eens een bevestiging van het feit dat dit land absoluut geen echt topsportklimaat kent. alles dat boven het maaiveld uitsteekt wordt neergehaald. een bond die tegen zijn eigen boegbeeld strijdt, en het resultaat hiervan nooit meer goed kan maken!!!


Rene van Vliet

  • January 30th, 2010 om 12:12 am

Zo, en nu gauw rehabiliteren die man!
Misschien loopt Simon nog een limiet op de marathon.
Succes, Simon.


Harry

  • January 30th, 2010 om 11:26 am

Volgens een stuk in de Volkskrant van vandaag is de uitspraak louter gebaseerd op vormfouten, er is beordeeld door wetenschapper(s) die ook bij de analyse betrokken waren en daardoor was er geen sprake van onafhankelijke controle. Het verweer van Vroemen is niet of nauwelijks behandeld. Wel jammer, hiermee is de goede naam van Vroemen niet hersteld.


Joost

  • January 30th, 2010 om 12:47 pm

De Volkskrant stelt het zelfs nog sterker. Dedecker zijn advokaat zegt ”Hij heeft nu niet volledig de mogelijkheid om te zeggen: ik ben onschuldig.’’

http://www.volkskrant.nl/sport/article1343459.ece/Vroemen_weer_vrijgesproken_van_doping


Bert

  • January 30th, 2010 om 2:02 pm

Ach laat die jongen weer lekker sporten. Respect!


Wilmar

  • January 30th, 2010 om 4:52 pm

Is die uitspraak al ergens online, of elektronisch (en dus opstuurbaar ;-) ) beschikbaar?


Mynko Peterink

  • January 30th, 2010 om 5:53 pm

@Wilmar, ik heb een pdf van de uitspraak.
als je een mailadres hebt voor me stuur ik het door.


Albert

  • January 30th, 2010 om 7:44 pm

De altijd uiterst negatief schrijvende Mark van Driel verteld de halve waarheid. Essentieel is hetvolgende te begrijpen:

1. De B test van Vroemen was negatief en werd door analisten handmatig positief gemaakt
2. Door deze manipulatie wilden de vereiste 2 onafhankelijke wetenschappers het testresultaat niet goedkeuren – zij wilden hun wetenschappelijk naam niet aan deze manipulatie verbinden
3. De tuchtcommissie ontdekte het ontbreken van deze validatie rapporten van de 2 wetenschappers en vroeg deze aan de doping autoriteit (DA)
4. De DA en het lab in Keulen konden de vereiste goedkeurings documenten niet overleggen (logisch, want het testresultaat was terecht niet goedgekeurd)
5. Volgens de Wada regels is de test dan (terecht) negatief. Van Driel noemt dit een vormfout.

De reden dat de B test negatief was, was dat er geen metandienon maar een astma middel in de urine zat. Dit reageert vals-positief op de metandienon test indien de urine lang ongekoeld bewaard wordt door de DA (dat was 5 dagen bij Vroemen). Van de Keulse metandienon test is nooit gecontroleerd of deze alleen metandienon ziet – niet dus, hij is niet specifiek gebleken.

Hoezo vormfout??


Jurgen

  • January 30th, 2010 om 8:37 pm

”Hij heeft nu niet volledig de mogelijkheid om te zeggen: ik ben onschuldig’’, vind ik een onbegrijpelijke uitspraak voor een advocaat. Als er één beroepsgroep is die beter zou moeten weten, dan is het die van Dedecker.

Ik ben zeer benieuwd naar de tekst van de uitspraak, zonder kleuring door journalist of andere boodschapper. Enige kans dat losseveter een kopie kan plaatsen?


Vivian (Losse veter)

  • January 30th, 2010 om 10:06 pm

Ik ben er nog niet achteraan gegaan. Misschien kan Mynko het ook naar ons doorsturen? Of een andere lezer van LV die de uitspraak heeft.


Wilmar

  • January 31st, 2010 om 1:01 am

Hallo Mynko,
Dank! Mijn e-mail adres is @ .com

groet,
Wilmar Kortleever :-)


Wilmar K

  • January 31st, 2010 om 1:02 am

Oeps, dat gaat niet goed als je haakjes gebruikt. [voornaam] @ [achternaam] .com dan maar.


Tweets that mention Losse Veter | voor de loper met inhoud... -- Topsy.com

  • January 31st, 2010 om 8:47 am

[...] This post was mentioned on Twitter by Losseveter.nl, Paul Musters. Paul Musters said: Simon Vroemen vrijgesproken! Goed om te horen, goed voor de atletiek! http://bit.ly/cj2tGF [...]


Klaas Faber

  • January 31st, 2010 om 9:38 am

Ik heb de uitspraak gelezen en inderdaad Wilmar: ‘I told you so’ maar dan wellicht niet zoals jij denkt.

Hoe dat? Het proces heeft met name zo lang geduurd vanwege de uiterst bedenkelijke rol van de Dopingautoriteit en daar moet je uiteraard Herman Ram voor invullen. Dat wordt deels uitgelegd in een recent artikel in het Nederlands Juristenblad:

http://www.sportknowhowxl.nl/index.php?pageid=detail&catid=Recycled&cntid=4326

Dus: overal in die uitspraak KNAU/Dopingautoriteit vervangen door Herman Ram. Die man heeft de sport weer eens een ontzettend slechte dienst bewezen.

Inderdaad is van het inhoudelijk verweer geen spoor terug te vinden. Zo is het namelijk geregeld. Je kunt de wetenschap achter een test niet aanvechten. Het is per definitie een ‘betrouwbaar middel’ en als het dat niet was (hetgeen Simon wilde aantonen), dan zou het immers niet gebruikt worden. Met een cirkelredenering kom je een heel end.

Te verwachten is dan ook niet dat nu eens goed naar die test gekeken gaat worden. Er zijn vergelijkbare gevallen (ca. 20 lees je hierboven; dat wist Simon al geruime tijd trouwens), maar dat is dan jammer. Die moeten dan ook maar op zoek naar ‘vormfouten’.

Te verwachten is verder dat de ‘vormfout’ die Simon nu heeft kunnen aandragen, wel afgeschaft zal worden. De brief waarin dat wordt aangevraagd, zal wel in de maak zijn of reeds op weg.


Don K

  • January 31st, 2010 om 10:41 am

@Klaas,
Je schrijft: “Te verwachten is verder dat de ‘vormfout’ die Simon nu heeft kunnen aandragen, wel afgeschaft zal worden. De brief waarin dat wordt aangevraagd, zal wel in de maak zijn of reeds op weg.”

Bedoel je daarmee dat de betreffende laboratoria er in de toekomst voor zullen zorgen dat er *wel* een onafhankelijke review zal plaatsvinden (zoals de reglementen voorschrijven)?

Of bedoel je dat de reglementen zo zullen worden aangepast dat in de toekomst *geen* onafhankelijke review meer nodig is?


Klaas Faber

  • January 31st, 2010 om 11:23 am

Don,

Allebei is mogelijk, maar het afschaffen is verreweg het makkelijkst.

De zaak Landis heeft bijvoorbeeld achter de schermen van alles teweeggebracht op het gebied van rapportage dat vervolgens de buitenwereld niet heeft bereikt.

Wat is trouwens onafhankelijk? En als het al onafhankelijk is, is het dan goed? Zoiets wordt al snel een dode letter.

Bij Simon is N.B. een handmatige manipulatie toegepast die letterlijk door vrijwel iedereen wordt toegepast. Niet enkel in dat soort labs.

Echter, je praat dan over een manipulatie waarvan in mijn vakgebied al meer dan 20 jaar vast staat dat die incorrect is. Ik heb dat waarschijnlijk al vaker aan de orde gesteld. En mag daarbij graag verwijzen naar een artikel van een onderzoekster met een Olympisch zwemmende dochter (goud, zilver).

In die situatie wil je toch als verdediging méér kunnen dan enkel wijzen op ‘vormfouten’? Ik heb hier typisch geen boodschap aan onafhankelijke reviewers die goedkeuren wat aantoonbaar fout is.


Albert

  • January 31st, 2010 om 11:59 am

Ik zou toch nogmaals willen bendarukken dat het praten over vormfouten (hoewel juridisch gezien juist) de uitlsag van Vroemen wel tekort doet.

Normaal zijn er altijd 2 reviewers. Echter, omdat de B test zodanig handmatig was gemanipuleerd dat hij van negatief (want: astma middel) naar positief werd gemaakt (!!) zonder geldige reden, hebben in het geval van Vroemen 2 wetenschappers gewoon niet willen goedkeuren.

Is dat een vormfout? Nee, het is een keiharde bevestiging dat de positieve test niet klopte. Vroemen had niet veroordeeld mogen worden.

En de Dopingautoriteit (en KNAU) hadden dit direct moeten zien voor de aanklacht. Dan was er helemaal geen zaak geweest.


Don K

  • January 31st, 2010 om 1:38 pm

@Albert:

Dat lijkt mij in eerste instantie niet de verantwoordelijkheid van de KNAU.
Zij moeten kunnen vertrouwen op de specialisten, in dit geval dus op het dopinglab en op de Dopingautoriteit.

En ik betwijfel of de Dopingautoriteit beschikt over informatie waaruit keihard blijkt dat de test oorspronkelijk negatief was. De dopingautoriteit had in eerste instantie uitsluitend in kunnen grijpen op grond van de administratieve “fout”.

..

Pas na de uitspraken van de verdediging over de gang van zaken bij de contra-expertise hadden KNAU en/of DA kunnen ingrijpen. En op dat moment was de zaak allang in de openbaarheid, dus de (initiele) imagoschade was m.i. niet te voorkomen.

En zelfs als de DA en/of KNAU op dat moment had ingegrepen, dan was dit nog steeds in de pers terechtgekomen als een “vormfout”.

Ik denk dat deze zaak alleen voorkomen had kunnen worden als het dopinglab een goed kwaliteit-management-systeem had gehad.
Dan had de kwaliteits-specialist gezien dat de review niet in orde was. En bij een interne audit zou dan (als ik goed begrijp wat er in feite is gebeurd) gebleken zijn dat de test negatief was.
En dat resultaat zou dan als officiele uitslag zijn gepresenteerd.

Waarschijnlijk zou in dat geval echter nooit bekend geworden zijn wat de oorzaak was van de vals-positieve test van het a-monster. Dus de imago-schade was gebleven.


Albert

  • January 31st, 2010 om 3:09 pm

Don,

Ik ben het volledig met je eens.

Ik betreur dat Dopingautoriteit en Dopinglaboratoria in het geheel niet objecteif zijn, maar slechts tot veroordelingen willen komen zodra ze iets afwijkends zien. Daardoor komt het terecht door jou aangehaalde kwaliteits-systeem niet van de grond.

Vergeet niet dat het aantal dopinglabs vrijwel gelijk gebleven is de laatste jaren, terwijl het aantal controles verveelvoudigd is. De druk op de labs op kwantiteit (lopende band werk) te leveren in plaats van kwaliteit is erg groot. Ook bij de Dopingautoriteit, die in de Volskrant zelfs beweerd heeft dat het koelen van urine monsters wel beter zou zijn, maar te duur. dan maar wat meer vals-positieve sporters (!!).

Doordat de sporters publicitair in het nadeel zijn (sensatie) kunnen DA en labs ook heel wat aanrommelen voordat ooit ontdekt wordt hoe slecht hun kwaliteit is. Daardoor is de externe druk om het beter te doen gewoonweg afwezig. En intern is die druk er al helemaal niet.

Zie jij de oplossing? Dit moet voor volgende generaties atleten echt voorkomen worden!


Don K

  • January 31st, 2010 om 4:51 pm

@Albert,
Ik vrees dat er op dit moment geen oplossing bestaat.

Vergeet niet, dat er niet alleen vals-positieve gevallen bestaan, maar ook vals-negatieve.
Bij een vals-positief wordt het leven van *een* onschuldige sporter verwoest.
Bij een dopinggebruiker die steeds vals-negatief blijft testen, zijn er echter *meerdere* onschuldige sporters wiens sportcarriere deels verwoest wordt.

Gezien het feit dat er tegenwoordig regelmatig sporters bekennen dat ze doping hebben gebruikt (al dan niet nadat ze zijn betrapt), mogen we aannemen dat het huidige systeem wel degelijk echte dopingzondaars betrapt.

Mogelijke benaderingen:
(Lees: even wat losse flodders, afgeschoten door een absolute leek)

1.
Zorg dat de pers (en alle overige betrokkenen) gewoon blijven zwijgen tot na de positieve contra-expertise. Dan ben je al meteen van het grootste deel van het gezeur af.
- Dit lijkt mij niet haalbaar, tenzij pers-mensen in het vervolg gewoon conform het dopingreglement worden bestraft. Geen haalbare kaart, gezien de macht van de pers.

2.
Zorg dat de contraexpertise in het vervolg plaatsvindt in een ander lab.
- Lijkt mij een kostbare zaak. Het transport van de testmonsters wordt dan immers in een klap een stuk ingewikkelder.

3.
Zorg dat de topsporters zelf leren, beide kanten van zo’n mogelijk dopinggeval in te zien.
Momenteel gebeurt het nog te vaak dat de hele sportwereld de verdachte al meteen veroordeeld heeft, al voordat zelfs maar aan de contra-expertise is begonnen.
- Lijkt mij geen haalbare kaart.

4.
Zorg dat de WADA de procedures eerlijk maakt.
- Lijkt mij niet haalbaar. Aangezien er niet zomaar ineens betere dopingtests zullen ontstaan, zal het korte-termijn-effect zijn dat er minder dopinggevqallen gevonden worden. En daar zullen ze op afgerekend worden, lang voordat dit lijdt tot grotere aantallen betrapte (echte) dopinggebruikers.

5.
Zorg dat de procedures langzamerhand, stapje voor stapje, steeds iets eerlijker worden.
- Ik heb de indruk dat ze dit de laatste jaren proberen. Vorig jaar zag ik bijvoorbeeld dat in het dopingreglement (of was het de dopinglijst) de regels m.b.t. lichaamseigen stoffen al duidelijk eerlijker waren dan het jaar ervoor.

Maar ja, ik durf absoluut geen voorspelling te doen over hoe de zaken er over een jaar of 5 voor zullen staan.

Laten we blij zijn dat er nog steeds mensen als Klaas Faber en Lourens Kluitenberg bestaan!
Zij zorgen er voor dat er steeds meer mensen gaan nadenken over betere vormen van dopingbestrijding.

En hopelijk zorgt dat op den duur voor een dopingvrije sport.


Heleen

  • January 31st, 2010 om 5:09 pm

Beste Albert,

Hartelijk dank voor je duidelijke uitleg.

In 2001 is er een notitie uitgebracht door de koninklijke nederlandse akademie van wetenschappen ( KNAW), de nederlandse organisatie voor wetenschappelijk onderzoek ( NWO) en de vereniging van universiteiten (VSNU) om dwalingen in wetenschappelijk onderzoek te voorkomen. De notitie heeft als ondertitel: Over normen van wetenschappelijk onderzoek en een Landelijk Orgaan voor Wetenschappelijke Integriteit (LOWI). De bedoeling van de notitie was om met name aandacht te geven hoe om te gaan met schending van de wetenschappelijke integriteit door bijvoorbeeld commercieel belang of geldingsdrang.

Het blijkt nu dat er niet zo’n beroepsethiek aanwezig is bij het DA en labs; klopt dat? Dat is in het kader van kwaliteitsbeheersing/verbetering wel een tekortkoming denk ik. Of zijn ze eigenlijk niet uit op kwaliteitsverbetering en is het een rigide goed/fout systeem om het zo maar simpel te houden? Willen wij als publiek wel zo’n toetsingssysteem accepteren die feitelijk niet aan de huidige tijdsgeest voldoet? Onder welke verantwoordelijkheid vallen de DA en de dopinglabs uiteindelijk? Hmm… Wellicht ook iets voor de politiek? Sport is/heeft tenslotte een publiekelijk belang!

groet Heleen Eising


Henk

  • January 31st, 2010 om 6:02 pm

Maar wie zit te wachten op kwaliteitsbeheersing of toetsingssystemen? (hoe goed deze toezichthouders en kwaliteitsbewakers werken hebben we kunnen zien tijdens de kredietcirsis) Alleen een paar sneue vals-positief geteste atleten als Simon Vroemen terwijl aan de andere kant een totale antidoping-industrie garen spint bij de huidige situatie, enige idee wat een dopingtest kost, (ja, het koelen van monsters is al gauw te duur, wat kost een koelkastje vandaaag de dag?) en wie die kosten uiteindelijk weer betaalt?
Wat de denken van de tientallen arbeidsplaatsen in de anti-dopingindustrie, labs, organisatie, congressen, grants, funding, status, enz. En houd je zo niet de schijn op aan iets “nobels” mee te werken als een poging de doping te wereld uit te helpen?
Nee, de belangen zijn veel te groot geworden om eerlijk spel te spelen, het lijkt in dat opzicht wel op topsporters die hun carriere een boost denken te moeten geven door doping te gebruiken. Gezien deze belangen zullen de frequentie en de ernst van dit soort gevallen eerder toenemen dan afnemen. En natuurlijk werpt zich meteen een volgende laag controleurs op zoals Klaas en Heleen die de controleurs wel eens even zullen controleren en toetsen. Ja, goed idee, laten we de politiek erop loslaten, Heleen … een bolwerk van integriteit en efficientie zullen we maar zeggen of laten we er een parlementaire commissie of enquete samenstellen, dat heeft als veel zaken grondiger verbererd ;-)

Laat een ding duidelijk zijn: controleurs zitten zelden te wachten op controle door anderen, het is een menselijke eigenschap om liever anderen de maat te nemen dan zelf de maat genomen te worden.

Is er ooit een knoeiende laboraant of knullig werk leverende of lekkend anti-doping commissie-lid geschorst? Welnee! Het was veel eenvoudiger om een Simon te laten hangen. Wat kan iemand ertoe drijven om van een negatieve test handmatig een positieve test te maken? En dit is geen uitzondering. Ik weet van een geval waarbij een atleet een aanbod kreeg om via een storting op een bankrekening van een positieve een negatieve test gemaakt te krijgen… zover dus voor wat de onwetende meute als de strijd voor “fair play” voorgeschoteld krijgt.

Wie gelooft in eerlijk anti-doping is even naief of dom als degene die gelooft in een schone sport.


Klaas Faber

  • January 31st, 2010 om 6:23 pm

Beste mensen,

Wel eens overwogen dat labs het allemaal wel prima vinden? Een paar jaar geleden is met veel poeha een kwaliteitssysteem geïntroduceerd door het WADA. De 40 jaar daarvóór werden kwaliteitsmonsters rondgestuurd waarvan bekend was dat het kwaliteitsmonsters waren. Not done. Al 40 jaar not done. Dat hoeft het publiek allemaal niet te weten.

Echt, die mensen deugen m.i. gewoon niet voor dat werk. Punt. Ik ben er al lang klaar mee.

Nog een voorbeeldje. Als gevolg van de publiciteit in de Pechstein-zaak krijg ik interne stukken over het biologisch paspoort. Idem dito. Dat gaat spaarzaam naar de media. Want wie wil dat nou horen? Is de boodschap van de Dopingautoriteit tenslotte niet beter te verteren? “We zijn blij met dit oordeel.”

That being sad: er zijn teveel onnodig fout-negatieven, MAAR er worden boeven gevangen. Goed systeem hoor! Het bewijst zichzelf dagelijks. Op tijd de vitrine verversen.


Pieter D

  • February 1st, 2010 om 1:14 pm

Beste Simon,
Gefeliciteerd jongen, jammer voor de gemiste spelen, succes met je verdere carriere.
Pieter D


RvW

  • February 1st, 2010 om 2:56 pm

Gelukkig is in dit geval ook in deze speeltuin juridische wereld van sportbonden, dopinginstanties en instituten voor sportrechtspraak nog sprake van enige rechtvaardigheid.

Maar de imagoschade is nooit meer goed te maken. Ik hoop van harte dat er toch nog eens protocollen komen zodat pas na de uitslag van de contra-expertise een naam van een sporter op straat komt te liggen (en dus in de publiciteit) indien er sprake is van een vermeende overtreding.

In lijn met Don K zijn benadering 1. Het kan echt, maar dan is nodig:
- Absolute geheimhouding door alle betrokkenen,
- Beboeting, schorsing van degenen die het vroegtijdig publiekelijk maken
- Vrijwillig niet starten door de sporter gedurende een beperkte maximale periode tussen eerste constatering en de uitslag van de contra-expertise.
- Sanctie van publiekelijk maken van naam van de sporter bij overtreding van het vrijwillig niet starten.

Dat zou van een respectvolle aanpak getuigen. Ik droom dat we dit toch eens samen weten op te tuigen…


Klaas Faber

  • February 1st, 2010 om 3:24 pm

“Maar de imagoschade is nooit meer goed te maken.”

Daar ben ik het niet mee eens. Als het inhoudelijk verweer tot zijn recht had kunnen komen, was Simon hier echt schoon uitgekomen – wat mij betreft.

Bij Diane Modahl denkt ook niet iedereen: doping. Integendeel.


Roel van Haaren

  • February 3rd, 2010 om 3:22 am

Luitjes, velen van jullie hebben boter op het hoofd. Hoe groot is de kans dat je onschuldig bent als je twee dopingzaken aan je broek hebt gekregen, bij Stechemesser hebt getraind en Matschiner als manager hebt. Waar je mee omgaat wordt je door besmet.


Don K

  • February 3rd, 2010 om 8:48 am

@Roel:

Bedoel je dat we in het vervolg niet meer hoeven te testen, maar gewoon lukraak iedereen moeten schorsen die in jouw ogen “verdacht” is?


Henk

  • February 3rd, 2010 om 9:40 am

@ Roel: beter boter op je hoofd, dan boter in je hoofd. Waar ben jij mee besmet of ben jij van smetvrij?


Klaas Faber

  • February 3rd, 2010 om 10:56 am

Roel heeft natuurlijk wel een punt. Dat is allemaal min of meer belastende informatie die je kunt meewegen in een Bayesiaans model. Eerder werd al eens (volkomen terecht) de omgang met een non als ontlastend aangevoerd – in het algemeen. Don K?

Echter, dan moet het initiële bewijs wel deugen, anders valt er niks te updaten. Ik heb er wel een beetje over nagedacht.

Te abstract? Dan maar een concreet voorbeeld. Simon heeft altijd ontkend. Dat maakt onschuld aannemelijker. Aart de Vos geeft uit de losse pols een factor 2 in een artikel over de zaak Lucia de B. Die factor kunnen we(deels) wegstrepen tegen Matschiner etc.

Tenslotte: als je je verdiept in de procesgang, wordt het snel duidelijk dat de tegenpartij sowieso niet deugt. En daar is geen ingewikkelde statistiek voor nodig.


Weia

  • February 3rd, 2010 om 12:48 pm

Dit kan ik eerlijk gezegd niet volgen.


Igor Vosnovetzkov

  • February 3rd, 2010 om 2:20 pm

Ja hoor. Herman Ram gaat in hoger Beroep. De soap continues.

http://nos.nl/artikel/133911-beroep-tegen-vrijspraak-vroemen.html

U kunt hieronder verder reageren ;)


Klaas Faber

  • February 3rd, 2010 om 2:48 pm

Weia,

Kijk eens naar de uitspraak. Op p.2, punt 6.3.4: de Dopingautoriteit stelt dat een ’second opinion’ ook door het lab zelf gedaan kan worden. Kortom: de slager die zijn eigen vlees keurt. De tuchtcommissie antwoordt in 6.18. Wat zou dat nou betekenen: ‘independently’?

Illustratief zijn punten 6.11 t/m 6.14. Ga dan maar eens voor jezelf na waar de verdediging al anderhalf jaar genoegen mee heeft moeten nemen.

Eerder heb ik al betoogd dat Simon niet eens de mogelijkheid heeft gekregen om zijn onschuld te bewijzen. Relevante stukken worden simpelweg onthouden. Da’s sowieso in strijd met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, 3.3 Recht op een eerlijke behandeling van de zaak, te weten:

“De tegensprekelijkheid, of het contradictoir karakter van de procedure: alles wat aan de rechter voorgelegd wordt, moet kunnen worden weerlegd door de tegenpartij. Niets mag eenzijdig bij de rechter komen.”

Als je dat uitspeelt, zoals een Herman Ram hier bij voortduring doet, dan deug je in mijn ogen niet. Ik doe het trouwens ook wel met ‘incompetent’. Of beide.


Daniel

  • February 3rd, 2010 om 3:38 pm

Klaas, weet jij hier meer over(bron website DA)?

Onder andere op de website van Simon Vroemen staat bijvoorbeeld vermeld dat aangetoond zou zijn dat de bevinding veroorzaakt is door het gebruik van een astmamiddel, dat er sprake zou zijn van 5 dagen ongekoeld bewaren van de urinemonsters, en dat er sprake zou zijn van handmatig aanpassen van de meetresultaten. Niets hiervan is correct en niets hiervan is terug te vinden in de einduitspraak van de Tuchtcommissie. In tegendeel: al deze argumenten zijn door de Tuchtcommissie al in haar tussenvonnissen verworpen.

Hiervan is in de uitspraken inderdaad niets terug te vinden. Is daar wel een uitspraak over gedaan?


Frank Koopmans

  • February 3rd, 2010 om 4:01 pm

Maar Klaas, er is toch gewoon ingegaan op de verweren van Simon in de tussenbesluiten? Echter: De meeste zijn ongegrond verklaard! Wat bleef staan waren slordig ingevulde formulieren & dezelfde wetenschappers bij het A en B-sample. Simon kon dus worden vrijgesproken op vormfouten, niets meer en niets minder.


Klaas Faber

  • February 3rd, 2010 om 4:14 pm

Laat ik het cirkeltje heel klein maken.

Een test is per definitie een ‘betrouwbaar middel’, zie dopingreglement:

Artikel 12 – Methoden voor het vaststellen van feiten en aannamen
1. Feiten die verband houden met overtredingen van dit reglement kunnen worden bewezen met elk betrouwbaar middel, waaronder bekentenissen.

Als je aan wilt tonen dat dat niet zo is (bijv. storing met anti-astmamiddel), dan krijg je te horen dat dat onmogelijk is (irrelevant). Want anders was de test immers niet gebruikt.

Er is echt wel meer aangevoerd dan vormfouten. Echter, daar kan de commissie niks mee. Aldus heeft de commissie continue langs een lijntje geredeneerd. Het kan niet anders. Er is geen scheiding van de wetgevende en rechtsprekende macht.


Harry

  • February 3rd, 2010 om 4:39 pm

Met andere woorden: Simon heeft gewoon doping gebruikt maar wordt door een knullige contra-expertise vrijgesproken op vormfouten….


Daniel

  • February 3rd, 2010 om 4:55 pm

Klaas, waarom is het Beke dan wel gelukt? Het gaat hier feitelijk om hetzelfde: een test die reageert op een verkeerde stof. Dat lijkt mij ook jurisprudentie. En Kevin Rans is ook vrijgesproken, terwijl hij toch verantwoordelijk kan worden gehouden voor wat er in zij lichaam is gevonden. Die 3 zaken kan ik niet met elkaar rijmen.


Klaas Faber

  • February 3rd, 2010 om 5:02 pm

Daniel,

Lees dan maar het artikel dat ik net heb gepubliceerd in het Nederlands Juristenblad:

http://www.sportknowhowxl.nl/index.php?pageid=detail&catid=Recycled&cntid=4326

Rutger Beke staat niet als fout-positief in de boeken.

Misschien is een symposiumpje wel iets? Het is allemaal wel uit te leggen, ook al is het vaak niet met elkaar te rijmen.

Voorbeeld: cocaïne, binnen competitie positief (vergeet Boonen even)

Martina Hingis: 2 jaar
Yuri van Gelder: 1 jaar
Richard Gasquet: 0 jaar

P.S. Het is een vergissing om te denken dat het CAS jurisprudentie oplevert.


Don K

  • February 3rd, 2010 om 11:56 pm

@Klaas (m.b.t. 6.3.4)

De tuchtcommissie gaat er echter wel degelijk van uit dat het een *interne* review betreft.

Met andere woorden:
Volgens de tuchtcommissie zou het OK zijn geweest indien dit had plaatsgevonden door *andere* medewerkers van hetzelfde lab.
Omdat het lab echter *zelfs daaraan* niet had voldaan, (en omdat vervolgens niet kon worden aangetoond dat de “procedurefouten” niet de oorzaak waren van de positieve uitslag) is Simon vrijgesproken.

(Ik vermoed dat voor de tuchtcommissie niet alleen het ontbreken van het protocol telde. Het lijkt mij een optelsom, dus beginnend met de *vermeende* fraude door de laborant, gevolgd door het ontbreken van het protocol waarmee dat eventueel verborgen had kunnen worden, gevolgd door de klaarblijkelijke onwil –of onmogelijkheid– om dat protocol alsnog te leveren, gevolgd door de onwil –of onmogelijkheid– om aan te tonen dat hierdoor de uitslag van de test niet is beinvloed.
Anders zouden ze toch niet tot vervelens toe hebben gevraagd om bewijzen voor die onafhankelijke review? Naar ik uit de eerste tussenuitspraak begrepen heb, negeert de tuchtcommissie procedurefouten die geen daadwerkelijke invloed kunnen hebben.)


Klaas Faber

  • February 4th, 2010 om 8:48 am

Don,

Een interne review lijkt me niet ‘independent’. Het blijft dan gewoon de slager die zijn eigen vlees keurt.

Ik zie trouwens geen mogelijke ‘fraude’ in deze zaak maar gerommel rond zowel de ontwikkeling als de uitvoering van de test. Op grond van gerommel wil je niet een topatleet schorsen, lijkt me. Het kan dus inderdaad een optelsom geweest zijn voor het ISR, dat overigens enkel kijkt naar gerommel rond de uitvoering van de test.

Enfin, mijn eigen probleem met de hele gang van zaken blijft dat het inhoudelijk verweer niet aan bod is gekomen. Het is geen eerlijk proces geweest. Daar kan het ISR wellicht niet veel aan doen, ook al zie ik in 6.9 wel een opening. Daar stelt het ISR “dat zij gerechtigd is alle documenten op te vragen die zij van belang acht in het kader van de beoordeling van de tuchtzaak”. Blijkbaar hoort daar een vanuit inhoudelijk oogpunt essentieel document (m.b.t. ontwikkeling van de test, niet de uitvoering) niet bij: het ISR denkt langs een lijntje dat door het WADA is uitgestippelt (geen scheiding van de machten).

In de standard operating procedure (SOP) zou hoegenaamd de validatie staan: meet je m.n. wel het stofje dat je zegt te meten? Is de identificatie correct? Is het metandiënon of een afbraakproduct van het anti-astmamiddel? Zijn de gebruikte signalen wel zodanig gekozen dat dit onderscheid gemaakt wordt?

Dat document hoeft het lab echter niet te overleggen: dat is N.B. expliciet geregeld in WADA Technical Document TD2009LDOC. In veterinaire zaken krijg je die informatie o.g.v. de Wet openbaarheid van bestuur. Dat duurde in een bepaald geval 2 maanden maar a la meneer druk-druk.

Logisch gezien hoort informatie m.b.t. validatie niet in een SOP thuis. In een andere (humane) zaak heb ik de SOP wèl gekregen en daar staat die informatie dus ook niet in. Het lab claimt dat de gekozen signalen voldoende zijn, maar uit de literatuur blijkt dat niet het geval te zijn. Typisch praat je dan over een artikel van emeritus hoogleraar Rokus de Zeeuw waar in dat vakgebied niet naar wordt verwezen. Veelzeggend citaat:

“One must conclude, therefore, that the identification criteria are by far not met. Unfortunately, the above phenomenon of not paying attention to the diagnostic value of the fragments chosen for substance identification is common in all areas of analytical toxicology, as can be seen from the literature and from case records.”

Er zit wel meer achter dan enkel giswerk van de verdediging.


Jouw reactie