‘Ben Johnson geflikt na olympische finale’

In februari verschijnt de autobiografie van Ben Johnson. De sprinter won de beruchte finale op de 100m tijdens de Olympische Spelen van 1988 in Seoul in een nieuw wereldrecord van 9.79. Niet veel later zou hij betrapt worden op het gebruik van stanozolol. En hij was niet de enige in wat inmiddels wordt omschreven als ‘de vuilste finale ooit.’ Inmiddels zijn zes atleten uit die finale betrapt op het gebruik van verboden middelen. Nu de autobiografie met als titel ‘From Seoul to Soul’ op het punt van verschijnen staat komt Johnson met een opmerkelijke onthulling. Hij zou in 1988 geflikt zijn.

Ben Johnson geeft aan dat hij in het bezit is van een verklaring van een zekere Andre Jackson, een voormalig American Football-ster en diamanthandelaar. Deze man, die omschreven wordt als een familie-vriend van Carl Lewis, zou verklaard hebben dat hij stanozolol in een drankje van Johnson gestopt heeft die op dat moment aan het wachten was om urine af te staan voor de dopingtest. Nadat Johnson betrapt was ging de gouden medaille naar Carl Lewis.

Het is in al die jaren een raadsel gebleven voor de begeleiding van Johnson hoe de sprinter op stanozolol betrapt heeft kunnen worden. Zij hebben altijd beweerd dat hij het middel op dat moment al jaren niet meer gebruikte omdat zijn spieren er stijf van werden en er dus een te grote kans op blessures bestond. Zij stellen dat Johnson in plaats van stanozolol ten tijde van de Spelen het Oost-Duitse middel furazobol gebruikte.

Deze opmerkelijke gebeurtenis is al eens eerder gesuggereerd. In 2006 werd dit ook al eens geopperd maar Carl Lewis sprak de bewering tegen in zijn autobiografie Inside Track. Lewis geeft wel toe dat hij Jackson na de finale heeft gezien in gezelschap van Johnson. De manager van Lewis, Joe Douglas, erkent dat Jackson daar was om Johnson in de gaten te houden: ‘Als ik het vermoeden zou hebben dat Johnson een maskerend middels zou innemen dan zou ik er voor zorgen dat iemand daar een foto van zou nemen. Zover wil ik gaan in mijn verklaring. Maar Carl zou nooit een atleet positief laten testen. Dat is niet zijn stijl.’